BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Centrum Kultury Teatr w Grudziądzu - ECPv4.0.5//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:Centrum Kultury Teatr w Grudziądzu
X-ORIGINAL-URL:http://teatr.grudziadz.pl
X-WR-CALDESC:Events for Centrum Kultury Teatr w Grudziądzu
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID="Europe/Warsaw":20160922T190000
DTEND;TZID="Europe/Warsaw":20160922T190000
DTSTAMP:20260403T203651
CREATED:20160617T100604
LAST-MODIFIED:20160830T063041
UID:3749-1474570800-1474570800@teatr.grudziadz.pl
SUMMARY:DKF: „Już za Tobą tęsknię”
DESCRIPTION:gatunek: komedia\, dramat\nprodukcja: Wielka Brytania\n\nTym razem w rolach głównych Drew Barrymore i Toni Collette\, czyli popis aktorski dwóch uwielbianych i wielokrotnie nagradzanych aktorek.\n\nFilm zrobiony jest bez taniej ckliwości i schematycznych banałów\, za to z dużym dystansem i niepowtarzalną energią. :) Film o przyjaźni\, kobietach i ich szaleństwach. Przezabawny\, kolorowy\, ciepły\, autentyczny i urzekający. „Już za Tobą tęsknię” to wspaniała celebracja przyjaźni\, która nigdy nie zostanie przerwana\, nawet gdy życie płata niespodziewane figle.\n\nKoniecznie proszę zobaczyć zwiastun!\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=h1raWdXWzRA&feature=youtu.be\n\npremiera: 13 maja 2016\nczas: 112 min.\n\nrecenzja filmweb:\n\nautor: Ludwika Mastalerz\n\nwww.filmweb.pl\n\nDobiegająca czterdziestki Jess skręca się z bólu i złorzeczy na pielęgniarkę w szpitalu na oddziale położniczym. Najbardziej ubolewa nad tym\, że w jednej z najtrudniejszych chwil w życiu nie ma przy niej najlepszej przyjaciółki. Genezę przyjacielskiego zaniedbania poznajemy w migawkach: nierozłączne od podstawówki\, razem przeżywały pierwszy pocałunek\, seks\, alkoholowe upojenie i test ciążowy. Co się stało\, że akurat dziś zabrakło Milly?\n\nZazwyczaj\, gdy mówi się\, że historia pokazywana jest w filmie jako kolekcja pocztówek znad krawędzi czy zdjęć z rodzinnego albumu\, nie jest to komplement. Jednak twórcy"Już za tobą tęsknię" z rozmysłem wybrali ten sposób opowiadania\, udowadniając tym samym\, że nie ma złych konwencji\, tylko złe realizacje. Historię nietuzinkowej przyjaźni w formie "foto story" dostajemy więc nie tylko w prologu; poczucie fragmentaryczności nie opuszcza nas przez cały seans. Niemal w każdej scenie kobiety robią coś po raz pierwszy\, ale w większości przypadków nie są to miłe inicjacje. Egocentrycznej Milly\, lubiącej być w centrum uwagi\, złośliwość losu "podarowała" nowotwór piersi. Teraz kobieta nie musi się nawet starać\, by robić wokół siebie szum – rodzina\, koleżanki z pracy i oczywiście przyjaciele są na jej każde skinienie. Jess od lat próbuje zajść w ciążę\, odkłada jednak na później wyniszczającą terapię hormonalną – nie chce\, aby cokolwiek odrywało ją od coraz bardziej chorej przyjaciółki.\n\nWydaje się\, że film będzie nieubłaganie zmierzał w stronę konwencjonalnego melodramatu rozpisanego na dwie życiowe tragedie dwóch skrajnie różnych kobiet połączonych nieco toksyczną relacją. I faktycznie pojawiają się w filmie klisze: podchmielone czterdziestki śpiewające w taksówce hity z lat dziewięćdziesiątych\, wstydliwe chowanie wypadających włosów na firmowym spotkaniu\, matka-artystka\, która udaje\, że jesień życia to tak naprawdę druga wiosna. Twórcy jednak zaskakująco skutecznie obracają je na swoją korzyść. A to dzięki rzadko dziś spotykanemu w kinie harmonijnemu współistnieniu humoru i smutku\, zapewniających emocjonalny realizm i synkopowaną intensywność\, również w warstwie wizualnej. Najpoważniejsza kłótnia miłośniczek "Wichrowych Wzgórz" musi oczywiście odbyć się na wrzosowiskach w Yorkshire\, a rozmawiając o nadchodzącej śmierci\, muszą patrzeć na umierającą późnojesienną przyrodę. Twórcy nie idą też na skróty na drugim planie\, mężowie bohaterek mają swoje racje i własny język – łatwo wyobrazić sobie\, że to oni mogliby być głównymi bohaterami filmu.\n\nPrzerysowanie kolejnych scen – żonglowanie filtrami\, perspektywą czy kompozycją kadru – zdradza pełną świadomość użytych środków\, wpisując kolejne polaroidy w narracyjną ramę. Humor nie ma tu równoważyć dramatu\, ale wybrzmiewać z nim równocześnie. Kamera nie odwraca się od body horroru\, któremu cały czas akompaniuje angielski cięty dowcip: instynkt macierzyński zmienia Jess w napuchniętą rozpłodówkę\, zaczynającą szczerze nienawidzić swojego ciała\, a marniejąca w oczach Milly osuwa się konsekwentnie w otchłań – ze zgrabnej\, pewnej siebie kobietki na najwyższych obcasach przeistacza się w pokryte bliznami\, zgarbione widmo z hospicjum. Przewrotnie cielesne cierpienia są tu tylko pretekstem do opowiedzenia przejmującej historii przyjaźni – tej przedziwnej relacji\, której największa romantyczna czy rodzinna miłość nie jest w stanie zastąpić\, w której jedno szalone poświęcenie jest w stanie naprawić lata zaniedbań\, a podobne poczucie humoru zamienić najczarniejszą chwilę w obciachowy festyn.
URL:http://teatr.grudziadz.pl/wydarzenie/dkf/
LOCATION:Teatralna\, 1\, Grudziądz\, 86-300\, Polska
CATEGORIES:Koncert
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:http://teatr.grudziadz.pl/wp-content/uploads/2016/06/7735261.3.jpg
ORGANIZER;CN="CK%20Teatr%20w%20Grudzi%C4%85dzu":MAILTO:szymon.r@teatr.grudziadz.pl
END:VEVENT
END:VCALENDAR