Opera Lwowska Vivat Operetta cz. II

OPERA LWOWSKA – VIVAT OPERETTA cz. II

To najpiękniejsze duety i arie operetkowe świata:

1. Johann Strauss – syn Uwertura „ Zemsta nietoperza”
2. J.Strauss Walc „Odgłosy wiosny”  balet
3. J.Strauss Toast Orlowskiego akt 2 „Zemsta nietoperza“
4. J.Strauss Aria Adeli akt 2 „Zemsta nietoperza”
5. J.Strauss „Wielka sława to żart” akt 1 „Baron cygański”
6. J.Strauss Polka „Eljen a Magyar”  balet
7. J.Strauss Terzett Rosalindy, Adeli, Henricha akt 1 „Zemsta nietoperza”
8. J.Strauss „Perski” taniec  balet
9. J.Strauss „Czardasz” Rozalindy akt 2 „Zemsta nietoperza”
10. J.Strauss Polka „Piorun i błyskawica”  orkiestra
11. J.Strauss „Duet z zegarkiem” akt 2 „Zemsta nietoperza”
12. J.Strauss -2 „Polka-pizzicato” orkiestra
13. J.Strauss-2 „ Banditten-galop”  balet
14. J.Strauss Marsz akt 3 „ Baron cygański” orkiestra
15. J.Strauss „Walc- duet” Arseny i Mirabelly akt 2 „Baron Cygański”

OPERA LWOWSKA – historia

Projekt teatru wykonał dyrektor lwowskiej Szkoły Przemysłowej prof. Zygmunt Gorgolewski, który w 1895 roku wygrał konkurs ogłoszony przez magistrat lwowski. Budowę rozpoczęto w czerwcu 1897 roku. Obiekt usytuowany jest w rejonie dawnego placu Gołuchowskich, zamyka perspektywę Wałów Hetmańskich, dziś Prospekt Swobody (Aleja Wolności).

W latach 1897-1900 Gorgolewski osobiście kierował budową i nadzorował wykonanie wszystkich prac związanych z wyposażeniem i artystycznym ozdabianiem gmachu. Koryto Pełtwi zostało zasklepione, a na nowatorskim fundamencie żelbetowym zaprojektowanym przez inż. Jana Boguckiego, wzniesiono ściany z cegły i kamienia. Przy projektowaniu i budowie teatru uwzględniono 114 przepisów przeciwpożarowych i budowlanych. Koszt budowy i wyposażenia gmachu wyniósł półtora miliona koron. Na skutek osunięcia się gruntu po zbudowaniu gmachu, wejście do niego prowadzi wprost z przyległego placu, a nie – jak pierwotnie planowano – po paradnych schodach. Do prac przy ozdabianiu gmachu teatralnego zaproszono najbardziej znanych artystów malarzy i rzeźbiarzy ówczesnego Lwowa. 4 października 1900 roku odbyło się uroczyste otwarcie teatru w obecności gości honorowych – Henryka Sienkiewicza, Ignacego Paderewskiego, Henryka Siemiradzkiego, prezydenta miasta Godzimira Małachowskiego, namiestnika Leona Pinińskiego, marszałka krajowego Stanisława Badeniego oraz delegacji praskiej z burmistrzem Vladimirem Srbem i byłym dyrektorem Teatru Narodowego Divadla Františkiem Adolfem Šubertem.