Otwarcie wystawy malarskiej „Kwietne łąki” Aleksandry Ciążyńskiej + koncert

Aleksandra Ciążyńska
to artystka, która od najmłodszych lat wiedziała, że sztuka będzie dla niej czymś więcej niż tylko hobby. Urodziła się w 1987 roku w Polsce. Choć z wykształcenia jest ekonomistką, swoją prawdziwą drogę odnalazła w malarstwie, które postrzega jako sposób komunikacji bez słów. Aleksandra doskonaliła swoje umiejętności pod okiem profesora Pawła Lewandowskiego-Palle, odnosząc sukcesy w konkursach krajowych i międzynarodowych. Jej prace były wystawiane nie tylko w Polsce, ale także we Włoszech, Francji, Austrii, Chinach, Zjednoczonych Emiratach Arabskich, USA i wielu innych krajach. Uwielbia różnorodność świata i to właśnie z niej czerpie inspiracje. Świat jest tak niewiarygodnie różnorodny, że nie potrafiłaby zamknąć się w jednym temacie. Maluje łąki kwietne, maski weneckie, a ostatnio tworzy nową serię „Zaproszenia”, w której przedstawia niedoceniane fragmenty naszej codzienności, w tym wejścia do budynków i detale architektoniczne, obok których przechodzimy obojętnie. Pissarro powiedział: „Szczęśliwi ci, którzy widzą piękno w miejscach zwykłych, tam gdzie inni niczego nie widzą! Wszystko jest piękne, wystarczy tylko umieć dobrze spojrzeć” a Matisse dodał: „Dążę do równowagi i czystości, do sztuki, która nie sieje trwogi i zamętu; aby strudzony, znękany i osaczony człowiek mógł przed moimi obrazami zaznać odrobiny ciszy i spokoju”. Aleksandra chciałaby, żeby jej malarstwo było postrzegane właśnie w ten sposób. Wszystkie obrazy, wystawy, nagrody i publikacje można znaleźć na stronie www.ciazynska.pl

„Kwietne łąki” :
Krytyk Marta Puig o „Kwietnych łąkach”: „Dzieła te nie są ilustracjami botanicznymi, lecz studiami powtórzeń, rytmu i nastrojowej warstwowości. Mniszki lekarskie, oddane z świetlistą delikatnością, zdają się migotać w unoszących się konstelacjach okrągłych rozbłysków. Efekt nie jest fotorealistyczny, lecz oniryczny, jakby widz patrzył na pole przez mgłę wspomnień. Kręgi sugerują rosę, bąbelki, pyłki, a może po prostu samo światło, rozproszone i załamane przez warstwy przestrzeni. W tych pracach natura staje się medium do eksploracji optycznej obfitości. Widz wyczuwa świat na krawędzi transformacji, gdzie każda główka nasienia jest jednocześnie indywidualną formą i częścią większego, wibrującego pola.”

Otwarciu wystawy towarzyszyć będzie koncert WOKALNY

W PROGRAMIE: liryka wokalna i operowa
S. Moniuszko – Znasz-li ten kraj, J. Gall – Dziewczę z buzią jak malina, E. Dłuski – Pieśń mi zaśpiewaj o miła, M. Karłowicz – Pamiętam ciche, jasne, złote dnie, M. Karłowicz – Najpiękniejsze piosnki, M. Karłowicz – Pod Jaworem, S. Niewiadomski – Dziewcyno, dziewcyno,
K. Szymanowski – Dwanaście pieśni kurpiowskich op. 58 na głos i fortepian:
Wybrane pieśni: nr 2. Wysła burzycka, nr 3. Uwoz, mamo, nr 7. Ściani dumbek, nr 12. Wsyscy przyjechali
S. Moniuszko – Halka, Act IV: Ha! Dzieciątko nam umiera (Halka)

WYKONAWCY:
soliści – Justyna Droszcz, Krzysztof Zimny – doktoranci Szkoły doktorskiej UKW w Bydgoszczy,
akompaniament – Michał Kuzimski.

JUSTYNA DROSZCZ.

Absolwentka Wydziału Wokalno-Aktorskiego Akademii Muzycznej w Bydgoszczy oraz Wydziału Edukacji Artystycznej Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy gdzie kształciła się pod kierunkiem prof. Moniki Walerowicz. Aktualnie jest studentką Szkoły doktorskiej. W trakcie studiów była stypendystką Ministra Nauki, Rektora Akademii Muzycznej im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy i Rektora Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. Jest laureatką wielu konkursów wokalnych, m.in. III miejsce na VIII Międzynarodowym Konkursie J. Sibeliusa w Finlandii. Występowała m.in. w Wiener Stadthalle (Austria), Perth Theatre and Concert Hall (Szkocja), Herkulessaal München (Niemcy), Teatrze Wielkim Operze Narodowej w Warszawie, NOSPR w Katowicach. Aktywnie uczestniczy w muzycznych projektach realizowanych w regionie i na terenie całego kraju, promując wokalną muzykę polską i klasyczny repertuar europejski. Współpracowała z elitarnymi formacjami wokalnymi, takimi jak Polski Narodowy Chór Młodzieżowy prowadzony przez prof. A. Franków-Żelazny czy Akademia Chóru Polskiego Radia przy Chórze Polskiego Radia-Lusławice. Jako artystka chóru Opery Nova, wzięła udział w spektaklach: „Księżniczka Czardasza”, „Halka”, „Don Carlos”, „Potępienie Fausta”, „Cyganeria”, „My Fair Lady”, „Madame Butterfly” i wielu innych. Swoje umiejętności rozwijała podczas kursów wokalnych prof. M. Eckstein, prof. E. Biegas, prof. G. Biegasa, dr hab. M. Rzepki, prof. P. Łykowskiego, dr hab. B. Grabias, dr hab. O. Ksenicz, A. Budzińskiej-Bennett czy warsztatów chóralnych prowadzonych przez m.in. R. Zielińskiego (USA), M. Detterbeck- (Niemcy) czy G. du Toit (RPA). Pracowała ze znakomitymi dyrygentami, m.in. A. Franków-Żelazny, A. Knap, J. Maria Florencio, K. Herdzin, B. Akikki. Prelegentka międzynarodowych i ogólnopolskich konferencji naukowych, m.in na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie oraz Akademii Muzycznej w Gdańsku.

KRZYSZTOF ZIMNY

Tenor, solista Opery Nova w Bydgoszczy, absolwent Akademii Muzycznej w Bydgoszczy w klasie śpiewu prof. Adama Zdunikowskiego. Zadebiutował na scenie występując w roli Oebala, w studenckim spektaklu Apollo i Hiacynt W. A. Mozarta, wystawionym m. in. na Uniwersytecie Sztuk Pięknych w Ostrawie (Czechy). W roku 2017 debiutował w bydgoskiej Opera Nova, kreując postać Tamina z opery Czarodziejski flet W. A. Mozarta pod kierownictwem M. Figasa. W 2018 roku zadebiutował w Teatrze Wielkim w Łodzi jako Fenton (Wesołe Kumoszki z Windsoru O. Nicolai) a wroku 2019 w Filharmonii Narodowej w Warszawie podczas Wielkiej Gali Operowej PAPROCKI IN MEMORIAM. W roku 2020 wystąpił w roli Ernesta w Don Pasquale G. Donizettiego w reżyserii M. Znanieckiego zrealizowanym w Teatrze Wielkim w Łodzi. W 2021 r. w Operze Wrocławskiej kreował postać Ferranda (Cosi fan tutte W. A. Mozarta). Aktualnie w bydgoskiej Opera Nova występuje jako: Tamino (Czarodziejsk flet W. A. Mozarta, Ferrando w Cosi fan tutte W. A. Mozarta, Nemorino – Napój miłosny G. Donizettiego, Edrisi – Król Roger K. Szymanowskiego, Damazy – Straszny dwór S. Moniuszki, Edwin – Księżniczka Czardasza I. Kalmana, Alfred – Zemsta nietoperza J. Straussa, Koloman Żupan – Hrabina Marica I. Kalmana oraz Camille de Rosillon – Wesoła wdówka F. Lehara). Współpracuje z Filharmonią Pomorską w Bydgoszczy, Filharmonią Kameralną w Łomży, Filharmonią Sudecką, Filharmonią Warmińsko-Mazurską oraz licznymi placówkami kultury w całej Polsce. Ma na swoim koncie wiele koncertów oratoryjnych, operetkowych i kameralnych. W 2022 r. ukazała się płyta z koncertowym wykonaniem Requiem W. A. Mozarta, w którym wykonał partię solową. Nagranie zostało zrealizowane podczas koncertu Pamięci poległych w walce o Niepodległość w klasztorze oo. Paulinów w Wągrowcu przy współpracy z Uniwersytetem Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. W 2023 r. wspólnie z Polskim Chórem Męskim nagrał jako solista płytę pt. Światowe przeboje wydaną przez wydawnictwo DUX. W 2025 ukazała się najnowsza pozycja płytowa Roma Cantata A.rtura Banaszkiewicza, na której wykonał solowo trzy pieśni na tenor i fortepian, do słów D. Górnego. W 2023 r. zadebiutował w Polskiej Operze Królewskiej w roli Tamina (Czarodziejski flet W.A. Mozarta) oraz partią Lindora (Włoszka w Algierze G. Rossiniego). Jest laureatem II miejsca VI Konkursu Wokalnego im. I. J. Paderewskiego w Bydgoszczy oraz finalistą II Ogólnopolskiego Konkursu Wokalnego im. Bogdana Paprockiego